Gorące dłonie Zosi

5. Wilgotny dźwięk naszego zbliżenia

– Chcesz tego? – wyszeptała, a jej głos drżał, jakby był rozkazujący, choć teraz przesiąknięty jej własną, surową potrzebą.

– Tak, szepnąłem, zaciskając zęby, całe moje ciało było ściśnięte. – Zosiu, proszę…

Powolnym, rozważnym ruchem bioder opadła na mnie, biorąc mnie w siebie jednym idealnie powolnym, niemożliwie ciasnym ruchem. W tej chwili zobaczyłem gwiazdy. Jej głowa odchyliła się do tyłu, a z jej gardła wyrwał się długi, gardłowy jęk, gdy objęła mnie w całości, akceptując każdy centymetr. Była taka gorąca, tak niemożliwie mokra i ciasna wokół mojego podnieconego fallusa. Czułem się jak w niebie.

Trwała tak przez długą chwilę, wsłuchując się w uderzenia swojego serca. Zastygliśmy, oboje w całkowitym bezruchu, rozkoszując się uczuciem całkowitego połączenia. Potem zaczęła się poruszać.

Ujeżdżała mnie powolnym, rozważnym rytmem, który sam w sobie był wykwintną torturą. Każde uniesienie jej bioder było ulotnym momentem chłodnego powietrza muskającego moją mokrą, wrażliwą głowę, kuszącym uczuciem rozłąki, które sprawiało, że kolejny zjazd wydawał się jak pierwszy raz. Jej ciasne, śliskie ciepło było jak imadło czystych doznań, a ja byłem całkowicie, absolutnie zdany na jego łaskę.

“Boże, jaka ona jest ciasna”, – pomyślałem, moje dłonie powędrowały do jej wąskiej talii, kciuki wbiły się w delikatne zagłębienia kości biodrowych. Czułem delikatne drżenie w jej udach, subtelne zaciskanie się jej wewnętrznych mięśni wokół mojego członka przy każdym powolnym, płynnym pchnięciu.

Głowę wciąż miała odchyloną do tyłu, a ogniste warkoczyki muskały jej krzyż. Jej małe, idealne piersi kołysały się w rytm, który nadawała, a ich ciemne, sztywne sutki wskazywały sufit. Delikatna warstewka potu zaczęła lśnić na jej bladej skórze, sprawiając, że lśniła w delikatnym świetle jej sanktuarium o fioletowych ścianach.

– Czujesz to? – mruknęła, jej głos był niski i ochrypły, zupełnie inny od dziewczęcego chichotu, który słyszałem wcześniej. To był głos kobiety pogrążonej we własnej rozkoszy. Otworzyła oczy, te bladoniebieskie, teraz ciemne od pożądania, i spojrzała na mnie. – Czujesz, jak głęboko jesteś?

– Tak, – wykrztusiłam, zdławionym głosem. 

Cały mój wszechświat zawęził się do punktu, w którym nasze ciała się połączyły. Wdech. Wydech. Gorąco. Zacisk. Rozluźnienie.

– Dobrze. 

Na jej ustach pojawił się powolny, łobuzerski uśmiech. Pochyliła się do przodu, opierając dłonie na mojej piersi, a jej ruchy stały się płytsze, szybsze. Zmiana kąta była elektryzująca. Teraz, z każdym pchnięciem w dół, nasada mojego penisa ocierała się gwałtownie o jej łechtaczkę, a głowica wbijała się głęboko w jej wnętrze, co sprawiało, że  traciła oddech.

Jej kontrolowany rytm zaczął się łamać. Powolne, zmysłowe ruchy stały się natarczywymi, żądnymi kopnięciami bioder. Wyrwał się z niej ostry, zdyszany jęk. Przygryzła dolną wargę, próbując zachować choć odrobinę kontroli, którą tak ceniła.

Nie mogłem już tak leżeć. Moje dłonie zsunęły się z jej talii, po gładkich, jędrnych krągłościach jej pośladków, mocno ją ściskając. Odpowiadałem na jej pchnięcie za pchnięciem, wbijając się w nią, gdy wpadła na mnie. Gładki, wilgotny dźwięk naszego zbliżenia wypełnił pokój, surową i pierwotną muzyką.

– Kurwa, – jęknęła, szeroko otwierając oczy, a jej opanowanie w końcu legło w gruzach. – Tak… tak po prostu… nie przestawaj…

Jej polecenia były teraz niczym błagania bez tchu. Zatracała się, a sam widok, to uczucie, było najsilniejszym afrodyzjakiem,  jakiego kiedykolwiek mogłem to świadczyć. To była prawdziwa Zosia, ta pod spodem: surowa, głodna i całkowicie zaangażowana.