19. Mieć ciastko i zjeść ciastko
Napięcie między nami rosło z każdą sekundą, gęstniejące i ciężkie jak burzowe chmury tuż przed pierwszym gromem.
Ona patrzyła na mnie z coraz większym ogniem w oczach. Jej spojrzenie było już zupełnie inne – nie było w nim ani śladu nieśmiałości. Tylko czysta, drapieżna żądza. Źrenice miała rozszerzone, powieki lekko przymrużone, a na ustach błąkał się ten leniwy, prowokujący uśmiech, który mówił więcej niż tysiąc słów. Patrzyła prosto na moje krocze, na to, jak materiał kąpielówek jest napięty do granic możliwości.
Mój kutas tymczasem zrobił się jeszcze grubszy, jeszcze twardszy. Pulsował gwałtownie, jakby chciał rozerwać cienką tkaninę. Czułem, jak główka jest już śliska od preejakulatu, jak całe moje przyrodzenie drży z wysiłku, by powstrzymać nadciągającą falę. Jeszcze chwila, a stracę resztki kontroli. Jeszcze moment i spuszczę się prosto w te ciasne kąpielówki, wypełniając je ciepłą, gęstą spermą, która potem będzie powoli wyciekać, zdradzając mnie całkowicie. Ta myśl była jednocześnie upokarzająca i obscenicznie podniecająca.
Doświadczenie było co najmniej dziwne. Chciałem tego i jednocześnie bałem się tego jak diabli. Część mnie pragnęła, by właśnie tak się stało – by trysnęło ze mnie mocno, widocznie, żeby ona zobaczyła, jak bardzo mnie rozpala. Żeby zobaczyła dowód mojego pożądania w najprymitywniejszej, najbardziej zwierzęcej formie. A druga część krzyczała, że to zbyt wcześnie, że nie chcę, by cała zabawa skończyła się na tym jednym, żałosnym wytrysku w slipki.
Chciałem mieć ciastko i zjeść ciastko. Klasyczny, męski dylemat.
Wtedy ona skinęła powoli głową, uśmiechając się znacząco, z tą mieszanką czułości i czystej lubieżności.
– No, twoja kolej – powiedziała niskim, lekko zachrypniętym głosem. – Te kąpielówki wyglądają, jakby zaraz miały pęknąć. Są dla ciebie zdecydowanie za małe. Zresztą… teraz już naprawdę nie są ci potrzebne. Wolałabym zobaczyć cię bez nich. Całego.
Jej słowa uderzyły we mnie jak gorąca fala. Nagle w moich oczach pojawił się lęk, czysta, chłopięca niepewność, której nie potrafiłem ukryć. „Mam teraz stanąć przed nią kompletnie nagi? Tutaj? Na tej plaży?” – myśli galopowały jak oszalałe. „A jeśli się ośmieszę? Jeśli nie będę wystarczająco dobrze zbudowany? Jeśli mój kutas okaże się… za mały? Za cienki? Za mało imponujący?”
W tej chwili nie chodziło już tylko o zdjęcie kąpielówek. Chodziło o coś znacznie większego – o prezentację całej mojej męskości. O to, czy będę w stanie sprostać jej oczekiwaniom. „A co jeśli mi opadnie? Jeśli w trakcie tego całego pokazu stracę erekcję i będę stał przed nią z żałosnym, miękkim fiutem?” – ta myśl była jak kubeł zimnej wody. Nawet teraz, gdy o tym myślałem, poczułem, jak mój twardy dotychczas kutas na ułamek sekundy jakby zmiękł, jakby przestraszył się własnej śmiałości.
A potem, niemal natychmiast, w głowie odezwał się drugi głos – ten pewniejszy, bardziej prymitywny:
„Nie no, co ty, chłopie… Przecież stoi ci jak rakieta. Przecież ona patrzy na ciebie tak, jakby chciała cię pożreć żywcem. Przecież widzisz, jak bardzo ją to kręci. Dasz radę. Weź głęboki oddech i po prostu to zrób.”
Wciąż stałem w miejscu, z sercem walącym jak młot, z kutasem pulsującym boleśnie pod napiętym materiałem, i walczyłem z samym sobą.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz