17. Nowe, ciasne kąpielówki
To dziwne, ale chyba w tamtej chwili nasze myśli biegły tym samym, krętym torem.
Ona okazała się odważniejsza.
Patrząc mi prosto w oczy, bez słowa, wsunęła obie dłonie za plecy. Palce odnalazły cienki sznurek stanika i pociągnęły go powoli, zdecydowanie. W jej spojrzeniu nie było już tylko nieśmiałości – była tam cicha, drżąca odwaga, jakby bała się, że zbyt gwałtowny ruch mógłby mnie spłoszyć. Obserwowała moją reakcję z napięciem, jakby każdy milimetr mojej twarzy mógł zdradzić, czy idę za nią, czy może jednak ucieknę w głąb siebie.
Sznurek ustąpił. Skromny, ciemny staniczek bikini zsunął się z jej piersi z leniwą, niemal rytualną gracją, jakby sama materia chciała przedłużyć tę chwilę specjalnie dla mnie.
Jej piersi były nieduże, ale pięknie ukształtowane – pełne, jędrne, z delikatną, aksamitną skórą, która teraz pokryła się subtelnym rumieńcem. Brodawki miała ciemne, duże, a sutki – już sztywne, grube, sterczące dumnie, jakby same domagały się uwagi. Na ich szczytach błyszczało lekkie światło, podkreślając każdy najmniejszy szczegół.
Uśmiechnąłem się. Sam nie wiem dlaczego. Może dlatego, że poczułem nagłą falę ciepła w dole brzucha, może dlatego, że ta dziewczyna właśnie pokazała mi więcej odwagi niż ja przez cały wieczór. W tym uśmiechu było wszystko naraz: podziw, pożądanie i lekka, bezradna czułość.
Wszystko wokół nas nabrało nagle teatralnego charakteru – gesty, oddechy, spojrzenia – a jednocześnie nigdy w życiu nic nie wydawało mi się tak prawdziwe, tak surowe i nagie.
Oddychała szybko, płytko. Jej piersi unosiły się i opadały w przyspieszonym, nieregularnym rytmie, jakby serce chciało wyskoczyć jej z klatki piersiowej. Widziałem, jak walczy ze sobą. W jej oczach płonęło pragnienie, by rzucić się na mnie, przycisnąć swoje rozgrzane ciało do mojego, poczuć mnie całym sobą. Bała się, że jeśli nie powstrzyma tej fali, straci resztki kontroli.
A może to tylko ja tak to sobie wyobrażałem – własne pożądanie odbijało się w niej jak w lustrze, potęgując wszystko podwójnie.
Stałem nieruchomo, pożerając ją wzrokiem, i czułem, jak powietrze między nami gęstnieje, staje się ciężkie od niewypowiedzianych obietnic.
Jej sutki stwardniały jeszcze bardziej pod moim spojrzeniem, a ja wiedziałem, że ta chwila właśnie przekroczyła kolejną granicę.
Choć było już dobrze po południu, słońce wciąż prażyło z nieba z upartą, niemal bezczelną siłą, zalewając plażę gęstym, złotym blaskiem. Powietrze drgało od gorąca, lecz co chwilę przemykał między ciałami lekki, orzeźwiający wiaterek, który muskał skórę jak leniwy kochanek, przynosząc ulgę i jednocześnie drażniąc zmysły.
Na pośladkach miałem te nowe, ciasne kąpielówki, kupione specjalnie na tę okazję. Miały podkreślać sylwetkę, uwodzić dyskretnym dopasowaniem. Tymczasem okazały się zdradziecko przyciasne, jakby materiał postanowił zemścić się za moją pewność siebie. Nie wziąłem pod uwagę, że w wodzie nasiąkną, ściągną się jeszcze bardziej, niczym druga, nieustępliwa skóra. A już zupełnie nie przewidziałem, że mój kutas, ten niepokorny drań, postanowi właśnie teraz stanąć na baczność w pełnym, pulsującym wzwodzie i upomnieć się o przestrzeń, której zwyczajnie nie było.
Teraz jego kształt odznaczał się pod cienkim, elastycznym materiałem z bezwstydną precyzją. Gruby, nabrzmiały trzon i wyraźnie zarysowana, ciężka głowica opleciona jedną sprężystą, nabiegłą krwią żyłą wyglądały jak obsceniczna rzeźba wyrzeźbiona w żywym ciele. Pulsował rytmicznie, napinał się i rozluźniał w tym swoim pierwotnym, zwierzęcym tańcu, który znał tylko on. Każde takie drgnięcie wywoływało falę przyjemnego, irytującego swędzenia połączonego z słodkim uciskiem. Materiał wrzynał się w delikatną skórę, jednocześnie masując i dusząc. To uczucie było tak intensywne, że aż zgrzytałem zębami, walcząc z pragnieniem, by wreszcie zerwać z siebie tę cholerną przeszkodę.
Bo po co mi ona teraz, skoro moja dziewczyna stała tuż obok, już na wpół naga? Jej piersi swobodnie falowały w rytm oddechu, sutki stwardniałe od morskiej bryzy i podniecenia sterczały dumnie ku słońcu. Skóra miała ten piękny, złocisty odcień, a biodra poruszały się leniwie, jakby prowokowały mnie bez słów. Widziałem, jak jej wzrok co chwilę uciekał w dół, na moje krocze, i jak w kącikach ust pojawiał się ten drobny, diabelski uśmieszek. Wiedziałem, że widzi wszystko. Wiedziałem, że to ją kręci tak samo jak mnie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz