28. Apoteoza w Potrójnym Ogniu Żądzy
Maya była w swoim żywiole. Ujeżdżała Abela jak dzika, nienasycona suka – ciężko, głęboko, bez litości. Była całkowicie wypełniona: trzy grube kutasy jednocześnie – w cipce, w tyłku i w gardle.
Jej ciało poruszało się w szaleńczym rytmie; cipka pochłaniała potężnego członka Abela z głośnym, obscenicznie mokrym chlupotem, wyciskając z siebie obfite strumienie nektaru, które spływały po jego jądrach i rozlewały się po podłodze kontenera. Kain wbijał się w jej ciasny odbyt brutalnymi, zwierzęcymi pchnięciami, rozciągając go do granic możliwości, podczas gdy Marek trzymał ją za mokre włosy jak za lejce i pieprzył gardło głębokimi, bezlitosnymi ruchami.
Maya drżała cała, piersi podskakiwały ciężko, sutki sterczały twarde i ciemne niczym dojrzałe jagody. Sperma Kaina wciąż spływała po jej twarzy i piersiach, mieszając się z potem, śliną i świeżymi sokami rozkoszy.
– Mmmphhh…! – wydobywały się z jej przepełnionego gardła zduszone, mokre jęki, gdy Marek wbijał się szczególnie głęboko.
Kain zacisnął palce na jej biodrach i rżnął ją z dziką siłą, jądra uderzały o mokre wargi sromowe przy każdym pchnięciu.
– Kurwa… jaka ciasna… – warczał przez zęby. – Biorę tę dupę… całą…!
Maya odpowiedziała głośniejszym, gardłowym pomrukiem i opadła jeszcze mocniej na kutasa Abela, zaciskając się wokół niego rytmicznie, ssąc go z nienasyconą zachłannością. Abel wył pod nią, oczy wywrócone w ekstazie, dłonie wbite w jej uda tak mocno, że zostawiały sine ślady.
– Ja… ja znowu… kurwaaa…!
Drugi orgazm uderzył w niego niczym grom. Z potężnym rykiem wbił się w nią najgłębiej, jak potrafił, i eksplodował – gęstymi, gorącymi strugami prosto w jej macicę. W tym samym momencie Kain warknął dziko, wbił się w jej tyłek po same jaja i zalał jej jelita obfitą, palącą spermą. Marek, nie mogąc już dłużej wytrzymać widoku, chwycił jej głowę obiema rękami i wepchnął kutasa najgłębiej, strzelając prosto do gardła gęstymi strumieniami.
Maya dławiła się, krztusiła, lecz przyjmowała wszystko z lubieżną żarłocznością. Przełykała ile mogła, reszta kremowej spermy wylewała się jej z ust i nosa, spływając po brodzie długimi, lepki mi, podniecającymi nitkami.
W końcu puścili ją. Opadła na Abela, ciężko dysząc, cała pokryta potem, nasieniem trzech mężczyzn i własnymi sokami. Z jej cipki i tyłka lały się gęste, kremowe strumienie mieszaniny nasienia i nektaru. Wyglądała jak absolutna ruina rozkoszy – i jednocześnie jak najpiękniejsza, najniebezpieczniejsza istota, jaką kiedykolwiek widzieli.
Uniosła głowę. Z ust wciąż kapała sperma. Uśmiechnęła się szeroko, lubieżnie, triumfalnie.
– No i co, profesorze…? – wychrypiała, patrząc mu prosto w oczy. – Jeszcze się opierasz?
Profesor stał z ręką w spodniach, masując się bezwstydnie. Twarz miał purpurową, oczy ciemne z pożądania. Ostatnie mury oporu pękały w nim z głośnym trzaskiem.
Maya oblizała wargi, rozsmarowując na nich resztki spermy.
– Chodź tu… – wyszeptała. – Chodź i weź mnie. Albo ja wezmę ciebie. Już czas, żebyś przestał udawać świętego.
Gęsta, duszna atmosfera kontenera była przesycona zapachem seksu, potu i pierwotnej żądzy. Deszcz na zewnątrz lał jak z cebra, lecz nikt już nie zwracał na niego uwagi.
Maya uniosła się powoli z kutasa Abela. Gęsta mieszanka jego spermy i jej soków spłynęła z niej ciężką, lśniącą strugą, plamiąc mu brzuch i podłogę. Stała nad nim przez chwilę – naga, ociekająca, cała pokryta nasieniem – jak żywy obraz rozpusty i triumfu.
Jej wzrok spoczął na profesorze.
– A teraz ty… – wyszeptała niskim, niebezpiecznie słodkim głosem.
Nie dała mu czasu na reakcję. Z gracją drapieżnika ruszyła naprzód, chwyciła go za koszulę i z zaskakującą siłą pchnęła na plecy. Wielki mężczyzna upadł z głuchym łoskotem. Maya natychmiast wskoczyła na niego, siadając okrakiem na jego klatce piersiowej.
– Maya… czekaj… – wychrypiał słabo, lecz jego głos tonął już w porażce.
Nie słuchała. Zwinnie przesunęła się wyżej, aż jej nabrzmiała, ociekająca cipka zawisła dokładnie nad jego twarzą. Ciężki, gorący zapach – mieszanina jej soków, spermy Abela i Kaina oraz czystej, zwierzęcej kobiecości – uderzył go prosto w nozdrza.
– Oddychaj mną – rozkazała miękko.
I usiadła mu na twarz całym ciężarem bioder. Profesor wydał zduszony jęk, który natychmiast utonął w jej mokrej, gorącej szparce. Maya zaczęła się poruszać – powoli, zmysłowo, miażdżąc jego twarz swoją cipką. Rozchylone wargi sromowe rozsmarowywały po jego ustach, policzkach i nosie gęstą mieszankę nektaru i nasienia. Jej soki spływały mu prosto do gardła.
– Liż… – jęknęła, kręcąc biodrami. – Głęboko. Chcę czuć twój język w sobie.
Profesor opierał się jeszcze chwilę, lecz wkrótce jęknął głośno i poddał się. Jego język wślizgnął się między jej wargi, smakując wszystko – jej rozkosz, spermę innych, pierwotną esencję pożądania. Maya zadrżała i przycisnęła się mocniej, prawie go dusząc w ekstazie.
W tym samym momencie Kain podszedł od przodu. Jego kutas, znów twardy i lśniący, wślizgnął się bez ceregieli w jej usta.
– Ssij – warknął.
Maya zamruczała z zadowoleniem, biorąc go głęboko. Teraz miażdżyła twarz profesora swoją cipką, jednocześnie ssąc i pozwalając Kainowi pieprzyć swoje gardło mocnymi, rytmicznymi pchnięciami. Jej ciało falowało między nimi w idealnej harmonii rozpusty.
Abel i Marek stali obok, masując swoje wciąż twarde członki, zahipnotyzowani widokiem. Kontener wypełniały mokre, obsceniczne dźwięki: chlupot cipki na twarzy profesora, mlaśnięcia ust na kutasie Kaina, ciężkie jęki i sapanie.
Maya oderwała na chwilę usta od Kaina. Z jej warg zwisała długa, lepka nitka śliny i spermy.
– Liż mocniej… – wysapała. – Ssij moją cipkę, profesorze… właśnie tak… dobry chłopiec…
Potem znów pochłonęła kutasa Kaina, biorąc go jeszcze głębiej.
Kontener tonął w gęstym aromacie seksu, potu i nektaru. Deszcz na zewnątrz lał nieustannie, lecz wewnątrz nie istniały już żadne granice. Byli straceni w rozkoszy – i żaden z nich nie pragnął ratunku.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz