Autostopowiczka.

2. Samochód zatrzymał się.

Kamera znowu wróciła w stronę jej twarzy. Teraz rozpoznać można było zaledwie jej zarysy. Operator zrobił lekkie zbliżenie, by ponownie pokazać jej jasny profil. Miała bardzo ładną, młodą twarz, mały, lekko zadarty nosek i ponętne usta.

-Lucyna, - powiedziała tak cicho, jakby to nie miało najmniejszego znaczenia.

Obiektyw pokazywał jej podbródek, włosy i fragment dekoltu. Po chwili wrócił na twarz. Nie było widać jej oczu, dziewczyna patrzyła na kierowcę.  

-Czy coś się stało? Wracasz tam? - dociekał Tomek.

Grzesiek ciągle filmował, spodobała mu się. Siedziała obok i była okazja, by się jej dokładnie przyjrzeć. Nie przeszkadzało jej to, nie zwracała na niego uwagi. Na chwilę skierował obiektyw na zagłówek kierowcy.

-Znowu włączyłeś to gówno, prawda? Wyłącz to! - powiedział uniesionym tonem Tadeusz.

Pasażer siedzący obok kierowcy odwrócił się nagle. Kamera uwydatniła jego poirytowaną twarz.

-Ej Grzesiek!

Po chwili odezwał się do dziewczyny.

-Na pewno wszystko z tobą w porządku? Chcesz się czegoś napić?

Odchylił się w  drugą stronę, przecisnął między oparciami i spojrzał na pasażerkę. Kamera jeszcze raz wróciła na jej oblicze.

-Mamy wodę, - odezwał się Tomek.

-Mamy wodę, chcesz się napić? - powtórzył Tadeusz.

Dziewczyna wykonała gest, który można byłoby z powodzeniem zinterpretować, że chce się jej pić, lub też, że nie. Nie uśmiechała się, jej twarz była piękna, ale posągowa. Nagle zakryła oczy dłońmi i pochyliła się.

-Staram się zrozumieć… - zaczęła.

-Co? - spytał chłopak.

-… to,  co się dzieje! - dokończyła.

Przecierała powieki, jakby płakała. Ujęcie na chwilę wróciło na głowę pasażera.

Samochód zatrzymał się.

-Czemu stanąłeś? - zapytał Tadeusz.

-Nie mam pojęcia.

-Jak to?!

-Po prostu, coś kazało mi się zatrzymać.

-No to jedź.

-Nie mogę.

-Jedź, no ruszaj!

-A może byśmy się tak…

-Co?

-No wiesz… zabawili się z nią… co?

-Z nią?

-No wiesz… jest sama…

-Co?

-Pewnie nie ma pieniędzy.

-O czym ty mówisz?

-Zrobi wszystko…

-Mówisz poważnie?!

-No… Zobacz jaka ładniutka…

-Nie.

-Stary, taka okazja prędko się nie powtórzy.

-Chyba się źle czujesz?

-Jak chcesz, ale zapytajmy, może sama coś powie.

Tadeusz wysiadł i stanął na zewnątrz.

-Lucynko, możesz tu przyjść? - odezwał się kierowca.

Dziewczyna usiadła na przednim siedzeniu. Spojrzała na wypiętrzony rozporek, a po chwili położyła dłoń na jego udzie. Zaraz potem jakby wystraszona cofnęła rękę i wyprostowała się. Tadeusz przysunął się i oparł o dach auta.

-No widzisz, stary…

-Widzę.

-Nawet słów nie trzeba?

Po chwili Tomek położył dłoń na jej nodze, bardzo blisko krocza i przesunął ją w kierunku kolana.

-Milutka, - powiedział cicho.

Tadeusz pochylił się i zajrzał do samochodu. Był ciekawy co robi jego kolega.

-Chyba się przyłączę, - mruknął niezrozumiale.

Za moment jego palce pieściły drugie kolano blondynki. Ta, w odpowiedzi, położyła dłoń na jego brzuchu, przyciskała ją mocno próbując wedrzeć się pod koszulę. Po kilku nieudanych próbach zsunęła się niżej, by dostać się za pasek spodni.

-No, tylko na nią popatrz, tylko popatrz, - nie mógł nadziwić się Tomasz.

Kiedy mocowała się ze sprzączką, jej twarz zwróciła się w stronę drugiego partnera. Ich usta natychmiast spotkały się w gorącym pocałunku.

-Kurczę, chłopaki ale jazda! - ekscytował się Grzesiek.

-Wyłącz to i cicho bądź! - warknął Tadeusz.

-Nie, no, nigdy się nam coś takiego nie przytrafiło! Kręcę, muszę to mieć.