12. Wypełniając usta
Poczuła nie tylko twardość, która wypełniała jej usta ciepłym, napiętym ciężarem, lecz także gorąco bijące od skóry, pulsujące jak żywe źródło, rozlewające się po języku falami, które sprawiały, że ślina napływała obficiej, wilgotna i gorąca, mieszając się z tym specyficznym smakiem – dziwnym, innym, obłędnie oszałamiającym, słonym z nutą słodkiej, pierwotnej esencji, która wniknęła w podniebienie, w gardło, w każdą komórkę, jakby to był eliksir życia samego. Zapach, który unosił się wokół, docierał do samego mózgu, omijając świadomość, wdzierając się w najgłębsze zakamarki, ciepły, cielesny, z nutą potu i czegoś starszego, bardziej dzikiego, co sprawiało, że ciało jej drżało w odpowiedzi, że wilgoć między udami pulsowała w rytm tego zapachu, że nie chciała nic więcej, gotowa umrzeć w tej chwili, rozpuścić się w tej rozkoszy, oddać wszystko za to uczucie pełni, za to ciepło na języku, za pulsowanie, które czuła jak bicie drugiego serca.
Co miała robić, jak się zachować, ona, niegodna, klęcząca przed czymś, co wydawało się samym Apollo zstępującym z olimpijskich wysokości – piękny, władczy, doskonały w każdym calu? Myśli jej wirowały w gorącej mgle, chaotyczne i błagające: „Jestem nic, on wszystko, pozwól mi służyć, pozwól mi smakować, nie zasługuję, a jednak jestem tu, wybrana”. Wilgoć w ustach napływała coraz obficiej, ślina mieszała się z jego esencją, rozpuszczając smak jeszcze głębiej, pozwalając poczuć go lepiej, pełniej, a język jej drżał w oczekiwaniu, gotowy do delikatnych ruchów, okrężnych, z lewej i z prawej, muskających skórę powoli, badających kształt, ciepło, pulsowanie. Och, tak, cudownie – każdy ruch przynosił nową falę rozkoszy, ciepło rozlewało się po gardle, po piersiach, po brzuchu, sutki napięły się boleśnie, wilgoć spłynęła po udach, a w umyśle jej tylko jedno: więcej, delikatniej, czulej, by go zadowolić, by zasłużyć.
Znów uniosła oczy, powoli, z wysiłkiem, jakby podnoszenie wzroku wymagało całej siły, którą jeszcze miała – na jego twarzy malowało się zadowolenie, głębokie i intensywne, lecz inne, nie takie ludzkie, chłodne i wyrachowane pod powierzchnią, jak u kogoś, kto smakuje owoc długo wyczekiwany, kto wie dokładnie, ile energii płynie z tego aktu. Mimo to nie przeszkadzało jej to, nie w tej chwili – mgła pożądania była zbyt gęsta, zbyt słodka, by pozwolić na wątpliwości; wszak kochała się z Bogiem, z istotą doskonałą, która wzięła ją w posiadanie całkowicie. Była jego własnością, nic tu nie było dziwne, nic niewłaściwe – on miał wszystko, ona nic, i to było naturalne, słuszne, rozkoszne w swej nierówności. Myśl ta przyniosła nową falę ciepła, drżenie w kolanach, westchnienie ciche, które wyszło wokół niego, wibrując na skórze.
Wtedy położył dłonie na jej głowie – palce ciepłe, pewne, wplatające się delikatnie we włosy, muskające skórę głowy z tą samą precyzją, co wszystko inne – i to było jak błogosławieństwo, jak przyzwolenie wstąpienia do grona wybranych, jak korona kładziona na skronie. Ciepło jego dłoni przeniknęło czaszkę, rozlało się po umyśle, a delikatny nacisk palców, napierający lekko, by wzięła go głębiej, sprawił, że szczęście eksplodowało w niej falą – była szczęśliwa, że może spełnić jego życzenie, że może oddać się głębiej, że jej usta, gardło, całe ciało służą temu celowi. Drżała w odpowiedzi, kolana na kafelkach, ręce opuszczone bezwładnie, oczy zamknięte w uniesieniu, a w myśli jej tylko: „Tak, tak, weź mnie całą, użyj mnie”.
Wszedł głębiej, powoli, z tą samą nieubłaganą pewnością – wypełniając usta, sunąc po języku, docierając do gardła ciepłem i twardością, która rozciągała, posiadła. Nie zakrztusiła się, nie mogła – ciało jej dostosowało się natychmiast, gardło rozluźniło, oddech wstrzymany w ekstazie, bo musiała przez to przejść, nie mogła zawieść, nie chciała, pragnęła tego bardziej niż powietrza. Chciała tego całą sobą, drżała w rytm jego ruchów, wilgoć w ustach mieszała się z jego esencją, smak stał się intensywniejszy, zapach otulał całą, a pulsowanie czuła w gardle, w piersiach, w brzuchu.
– Bierz go, bierz głęboko – usłyszała, głos jego niski, ciepły, wibrujący w niej całej, jak rozkaz i pieszczota zarazem.
Poddała się temu całkowicie, usta zacisnęły się ciaśniej, język poruszał się w rytm, gardło otworzyło się szerzej, biorąc go głębiej, głębiej, aż ciepło wypełniło ją całą, aż drżenie stało się falą, aż rozkosz rozlała się po ciele jak nektar, słodka i niekończąca.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz