W PGR-erze.

24. Na najwyższych obrotach.

Nie wiem co się działo, bo jakoś do tego nie dochodziło. Nie pozwalała na to. Cały czas utrzymywała moje podniecenie na najwyższych obrotach i nie pozwoliła osiągnąć tego kulminacyjnego, szczytowego momentu. Dopiero po kilkunastu minutach takiej wyczerpującej zabawy, włożyła mojego penisa w sam środek swojej słodkiej pizdeczki i czekała na moją reakcję. Oczywiście, wykonałem gwałtowny i zdecydowany ruch biodrami, wjeżdżając w nią do samego końca. To było to, czego oczekiwałem.

-Oooooooh! - jęknąłem zadowolony.

Przez moje ciało przebiegł słodki dreszcz rozkoszy. Myślałem, że teraz już wszystko potoczy się po mojemu, że będę mógł normalnie zakutasić. Nic bardziej mylnego. W momencie, kiedy widziałem już kolorowe gwiazdki przed moimi oczami tymczasem, odezwała się cicho:

-Zostań tak, nie ruszaj się.

“Dziewczyno, och kurwa, co ty sobie myślisz? Chcesz mnie wykończyć?!” - pomyślałem w konwulsjach, ogarniających wszystkie moje członki. Nie wiem dlaczego, ale znów zachowałem się wbrew swojemu instynktowi. Zatrzymałem się i tak zostałem. Mój fiut szarpał się i pulsował. Wzbierał we mnie wulkan, który tylko czekał odpowiedniego momentu, aby wybuchnąć potężnym impulsem. Jakby na  domiar złego, do drgań, które wydobywały się z mojego ciała, dołączyły rytmiczne skurcze jej cipeczki. Trudno było mi w to uwierzyć, ale ona sama, siłą swojej woli zaciskała ją i rozluźnianiała.

Myślałem, że wyzionę ducha. Zacząłem ciężko oddychać, próbując zapanować nad, coraz bardziej szarpiącym się, organizmem. Jej słodka norka kurczyła się tak mocno, jakby już w tym momencie dostała orgazmu. Tymczasem, miałem świadomość, że były to tylko mechaniczne skurcze, pozostające całkowicie pod jej kontrolą. W głowie się nie mieściło, ale miała tak wyćwiczone mięśnie cipeczki, że bez problemu operowała nimi w momencie, w którym tego chciała, sprawiając mi niebywałą przyjemność.

Nie był to jednak koniec niespodzianek. W pewnym momencie zrobiła coś, co mnie kompletnie zaskoczyło.

-Przestań, - odezwała się.

W pierwszej chwili nie zrozumiałem, o co jej chodzi.

-Słucham?

-Wyjdź ze mnie, - usłyszałem stanowcze polecenie.

W mojej głowie pojawił się jeden wielki znak zapytania. Nie miałem pojęcia czego ode mnie oczekuje. Byłem jak lokomotywa, którą ciężko zatrzymać. Wciąż wykonywałem posuwiste ruchy swoimi biodrami, penetrując jej cipeczkę.

-Wyjdź ze mnie, - powtórzyła.

-Co? - zapytałem, niedowierzając.

-No wyjmij go ze mnie.

-... ale…

-Chcę inaczej.

Kolejny znak zapytania i kolejne niedowierzanie.

-... że co?

-Wyjdź, proszę, - zmieniła nieco ton.

-Chcesz zmienić pozycję? - dopytywałem z troską.

-Nie.

Starałem się być wyrozumiały najbardziej, jak to tylko możliwe.

-Więc?

Chwila ciszy.

-Nie nie o to chodzi.

Kolejne pytanie w mojej głowie i chęć odgadnięcia jej myśli.

-Nie rozumiem…

-No wyjdź ze mnie, - niecierpliwiła się.

Cóż mogłem innego zrobić? Cofnąłem biodra, opuszczając jej słodkie i gorące wnętrze. Byłem bardzo rozczarowany. Co jej się nie podobało? Czułem się tak, jakbym dostał w policzek. To było nie po mojemu. Cała akcja rozgrywała się nie tak, jak to sobie wyobrażałem. Nie mogłem zaakceptować tego, że to ona kontroluje sytuację i to ona decyduje, co, jak i w którym momencie mamy wykonywać.

-Pieść mnie, - powiedziała cicho.

Nadal nic nie pojmowałem, ale bardzo się starałem.

-Słucham?

-Pieść mnie języczkiem.

Teraz to ja nie odzywałem się przez długą chwilę.

-Eeeee… ale…

-Całuj, - usłyszałem jej cichy głos.

-Co? - zapytałem tak jakbym nie rozumiał tego, co do mnie powiedziała.

-Całuj mnie całą. Pieść mnie ustami, proszę.