Wujek.

18. Ale plama.

-Eeee… no wujku, tak szybko spuszczają się tylko koledzy z mojej klasy, - wypaliła radonie.

-Iwonko… ale ja… no wiesz… eee… no… 

Popatrzyła mi w oczy z lekkim rozczarowaniem.

-Wujaszku, wujaszku… nie spodziewałam się tego po tobie.

Myślałam, że wytrzymasz trochę dłużej. No, no… ale plama.

Coraz bardziej podniecony, rozprowadzałem balsam po jej brzuchu. W końcu, nie wytrzymałem i moje dłonie, jeszcze raz, znalazły się w okolicach jej słodkiej cipeczki. Nie zapomnę tego do końca życia. Jej muszelka była jak marzenie każdego napalonego ogiera: młoda, gładka, intensywnie napęczniała i tak bardzo soczysta. Poza tym była pięknie wybarwiona,  z lekko rozwartymi, karminowymi płatkami i calutka opływała lśniącym słodkim sokiem. Mniam, aż chciało się ją zjeść. 

Patrzyłem, jakbym nie wiedział, czy to cudo w ogóle można dotykać. Następnie, drżącymi rękoma rozprowadzałem smarowidło po całej powierzchni tego, niesamowicie podniecającego, czegoś. Miałem wrażenie, że za chwilę wybuchnę. Ledwie trzymałem swoje ja w posadach. 

Oddychałem nerwowo, moje serce łomotało jak szalone. Miałem wrażenie, że już az nią kopuluję. Rozgniatałem jej wargi i łechtaczkę. Pobudzona moimi pieszczotami szparka, jeszcze bardziej się śliniła. Patrzyłem, jak krem stopniowo miesza się z nektarem i czułem, że za chwilę się spuszczę. 

To był szok i niedowierzanie, ale proces postępowała w bardzo szybkim tempie. Nie robiłem nic, co mogłoby, w jakikolwiek sposób, powstrzymać mnie od wytrysku. Napięcie rosło i rosło. No i stało się. 

Nie minęło nawet pięć minut, a oblało mnie błogie gorąco. Poczułem przyjemne, słodkie mrowienie, no i… jak można było przypuszczać, spuściłem się. W moich spodniach natychmiast zrobiło się mokro. Sperma szybko przesiąkła przez materiał. Myślałem, że ze wstydu zapadnę się pod ziemię.  

-Co się stało? - spytała, wyczuwając, że coś się ze mną dzieje. 

Starałem się usiąść w taki sposób, aby nie widziała mojej wpadki. Czułem, że moje policzki promieniują gorącem.

-He, co? Eee… nie, nie… nic, - odpowiedziałem, próbująć zapanować nad tonem własnego głosu.

Oczywiście od razu wszystko wyszło na jaw. 

-Hahaha… a to co?! - rzuciła wskazując palcem na moje krocze.

Jak prawiczek zakryłem plamę dłońmi. Jeszcze głośniej zaczęła się śmiać.

-Eeee… no wujku, tak szybko spuszczają się tylko koledzy z mojej klasy, - wypaliła radonie.

-Iwonko… ale ja… no wiesz… eee… no… 

Popatrzyła mi w oczy z lekkim rozczarowaniem.

-Wujaszku, wujaszku… nie spodziewałam się tego po tobie. Myślałam, że wytrzymasz trochę dłużej. No, no… ale plama.

-Och, Iwonko, Iwonko, jesteś moją muzą… po prostu nie mogłem dłużej… 

W jej granatowych źrenicach dostrzegłem nutę ironii. 

-Wujaszku, o czym ty mówisz? Wiersze będziesz dla mnie pisał, czy co?

Było coraz gorzej. Za wszelką cenę chciałem jej to jakoś wytłumaczyć. 

-Słoneczko ty moje, tak bardzo mnie podniecasz. Tak trudno przy tobie się powstrzymać. 

-Och wujaszku, wujaszku… co ja z tobą mam. 

Zdawało się, że każde moje słowo pogarsza tylko sytuację. 

-Iwonko, ja nie wiem, ale to powinno być dla ciebie komplementem, - wypaliłem w końcu.

Przełknęła ślinę i pokiwała głową.

-Hm… w sumie… no jest… tylko, wiesz co? Następnym razem postaraj się ociupinkę lepiej.

-Och tak, tak, oczywiście… - wydukałem, jak uczniak z podstawowki. 

W chwilę później zaniosła się już rozbrajającym, spontanicznym śmiechem. Speszony podniosłem się i uciekłem do łazienki.  Taka to była moja letnia przygoda z nią.