Filipinka.

13. Ładnie pachniesz.

Przechyliła głowę na drugą stronę i uniosła brodę. Dopiero teraz do moich nozdrzy dobiegł zapach jej rozgrzanego ciała.

-Chcę pokazać ci wszystko…

-Wszystko?

-Wszystko, co mam.

-Przecież…

-Wszystko, czym bozia mnie obdarzyła.

-Nie gadaj?! Już cały drżę!

Wplotła dłoń we włosy i, jakby od niechcenia, zaczęła się nimi bawić.

-Czy jesteś gotowy do tej podróży?

-No wiesz?! Jasne!

Wstała, odwróciła się tyłem i pochyliła w stronę ściany, wypinając w moim kierunku swój obfity tyłek. Jej krótka spódniczka, wykonana z luźno utkanego, miękkiego materiału automatycznie pojechała do góry, odsłaniając czerwone figi.

-Na pewno?

Pokiwałem głową.

-Jesteś kompletnie zwariowana.

-No przecież…

Mocno uginając, dociskała do siebie uda, a łydki rozstawiła w kształt trójkąta. Wszystko to miało jednoznaczną, erotyczną wymowę. Widać było, że jest niesłychanie pobudzona. Woń potu zaczęła mieszać się z zapachem cipki.

-Proszę, chodź ze mną.

-Słucham?

-Zapraszam do krainy mojego ciała.

Westchnąłem.

-Zapowiada się bardzo ciekawie.

Usiadłem na brzegu łóżka. Spoglądałem na nią od dołu.

-Patrz i delektuj się.

-Ładnie pachniesz…

Skinęła.

-Specjalnie dla ciebie.

-Och!

-Wiem, że to lubisz.

-Lubię.

-Wąchaj.

Chwyciła za gruby materiał miniówki i podciągnęła go do góry. Przez majtki prześwitywała jej cipa. Opinały ją elastycznym, mocnym uściskiem i wżynały się w rów.

-Och, Rowena!

Pochylała się nad moją twarzą i uśmiechała się trochę kwaśno, trochę słodko. Aromat kobiety nasilił się.

-Czy podoba ci się ten widok?

-Tak.

-Czy chciałbyś jeszcze więcej?

-Oczywiście.

-Dużo więcej…

-Boże! Dziewczyno!

-Co?

-Już nie mogę się doczekać.

Nieco szerzej rozstawiła swoje nogi.

-Tak mówisz?

-Och!

Dłonie zsunęła trochę niżej, położyła na majteczkach i paluszkami, delikatnie zaczęła ściągać dzianinę na jedną stronę stopniowo odsłaniając gęsty, kędzierzawy zarost. Powietrze zaczęło wypełniać się jej rozkosznymi feromonami.

-Podniecam cię?

Milczałem.

-Wiem.

Drżałem.

-Nie krępuj się to normalne.

-Ależ…

Uśmiechała się.

-Co mam co powiedzieć?

-Nic.

Przysunąłem się jeszcze bliżej, tak blisko, że siedziałem prawie między jej kolanami.

-Nic?

-Po prostu patrz.

Zadarłem głowę i spoglądałem pionowo do góry, mając perspektywę na całe krocze.

-Jesteś taka…

-Tak?

-Piękna…

Obydwiema dłońmi chwyciła za majtki, zwinęła je w wąski pasek i mocno podciągnęła do góry. Elastyczny materiał natychmiast werżnął się w jej szparkę. Po obu stronach piętrzyła się mięsista buła, porośnięta czarnym zarostem.

-Tak?

-… podniecająca…

-Mów.

-… oszałamiająca.

Zmrużyła oczy do wąskich szczelin, a na jej ustach wciąż trwał ten sam, słodko kwaśny uśmiech. Pachniała coraz intensywniej. Zakręciło mi się w głowie.

-Jesteś taki niewinny.

-Niewinny?

-Czysty.

-Chyba nie tak bardzo.

-Och, nie wiem, czy powinnam?

-Hm?

-Czy powinnam cię gorszyć?

-Chyba to przeżyję.

-Czy powinnam cię zepsuć?

-Śmiało.

Powiedz mi…

-Tak?

-Chcesz być zepsuty?

-Uhu.

-Chcesz zachowywać się jak zwierzę?

-Hm, to może być ciekawe.

-Jesteś pewny?!

Pokiwałem głową.

-Powiedz mi…

Patrzyłem.

-… bo za chwilę nie będzie odwrotu.

-Nie chcę odwrotu.

Uśmiechnęła się słodko.

-Na pewno?

-Chcę tylko tego jednego.

Zaczęła skręcać cienki pasek majteczek w jeszcze cieńszą linkę, która powoli, ale całkowicie grzęzła w jej cipie. Kiedy powrozik był już gotowy, mocno pociągnęła go do góry zmuszając, by jeszcze głębiej wszedł w szparę. Drugą dłonią rozczesywała włosy, ciągle mnie obserwując. Po chwili pochłonęła mnie chmura dusznych, podniecających oparów.