Filipinka.

5. Ściągnęła z siebie majtki.

Wsparła się na łokciu, tą samą dłonią chwyciła się za biust, masowała i ugniatała, kusiła, jej ciało mówiło własnym głosem.

-No i co?

-Jak to co?!

-I tak nic nie słyszy.

-A jak się obudzi?

-Sądzisz?

-A ja wiem?

Pokręciła głową. Drugą ręką trzymała się oparcia ławki.

-Piotrze?

-Tak?

-Piotrze?

-No co?!

-Ja…

-Co?

-… sikam…

-Boże, nie!

-… sikam po nogach, kiedy ciebie widzę.

Położyła brodę na obojczyku. Drżałem. Mój kutas pulsował, jakby za chwilę miał eksplodować.

-Przestań!

-Podoba ci się taka kudłata cipa?

-Na litość boską, przestań!

Dygotałem, kurczyłem się w słodkich spazmach rokoszy.

-Podoba ci się?!

Patrzyła na mnie. Po chwili pozbyła się stanika. W mojej głowie wirowało.

-Podoba ci się ten zarost? Te kędziory?

-Matko Boska!

-A te cycki ci się podobają?

-Dość!

Ułożyła się w poprzek ławki, przodem do mnie. Tak bardzo chciałem wziąć wszystko, co mi dawała, ale tam, obok spał jej mąż.

-Zobacz, jakie mam ciemne brodawki.

Włożyłem rękę w spodnie i poprawiłem szarpiącego się fiuta. W jej oczach ujrzałem prawdziwą satysfakcję.

-Stamtąd skąd pochodzę wszystkie dziewczyny takie mają.

-Poważnie?!

Pokiwała głową.

-Zobacz, jakie mam twarde sutki.

-Przypuszczam.

-Chcesz sprawdzić?

-Może nie?

-Zobacz.

-No wiesz…

-Dotknij.

-Nie.

-No dotknij!

Wyciągnąłem rękę, chwyciłem i ścisnąłem. Były nie tylko twarde ale też sztywne i chropowate.

-I jak?

-Noooo…

Kiedy chciałem zabrać dłoń, chwyciła mnie za palce i przytrzymała.

-Nie musisz się tak spieszyć. Sprawdź dokładnie.

-Myślę, że już starczy, - zaprotestowałem nieśmiało.

W odpowiedzi jeszcze szerzej rozłożyła swoje nogi. Wszystko we mnie pulsowało.

-Nie! - uniosła głos.

-Co?

Zapadła chwila ciszy.

-No… musisz mnie wyruchać! - odezwała się w końcu.

Myślałem, że źle usłyszałem, wstrzymałem oddech. Lewą dłonią chwyciła się za udo.  

-Co???

-Zerżnąć! - powiedziała dobitnie.

Kciukiem mieliła majtki odgarniając je raz z boku, raz z góry. Ciągle trzymałem ją za pierś. Myślałem tylko o tym, że robię źle, że grzeszę, że, co gorsze, wcale się tego nie wstydzę. Mimo wszystko zaprotestowałem.

-Nie mogę!

-Bo?

-Bo…

-No, powiedz mi!

-Zdaje się, że mam dziewczynę?

Prawie całowała własne ramię.  

-Co?!

-Dziewczynę, - powtórzyłem niepewnie.

Skrzywiła się, a ja czułem złość.

-Ach, tą młodą siksę?!

Skinąłem.

-To wy jesteście razem?!

Zawahałem się.

-Nooo… i tak, i nie.

-To: tak, czy nie?!

-Tak. No… tak.

-I co?! Czy to w czymś przeszkadza?

Spojrzałem na nią srogim wzrokiem.

-No wiesz!

Nie przejęła się.

-Przecież możesz mieć… i mnie… i ją.

Patrzyła na mnie spod przymkniętych powiek. Czułem, że całkiem tracę zmysły.

-Tak. Nie!!! Co ja mówię?!

Anielski szatan przyzywał mnie, a ja szedłem, jak po sznurku dalej i dalej.

-To tak, czy nie? - spytała ze szczerym uśmiechem.

Patrzyła.

-Chyba… ją kocham, - wydukałem.

Roześmiała się.

-Kochasz?!

Pokiwałem głową.

-No, kochaj, kochaj… tylko…

-Co?

-Ja nie wymagam od ciebie… aż takich poświęceń.

Szybko ściągnęła z siebie majtki. Jej psita była powalająca: duża, napęczniała buła, z prawie czarnymi, płatkami, porośnięta gęstym, kędzierzawym chwatem. Po prostu oszałamiająco piękna. Moje serce łomotało jak oszalałe.

-Ja… ja… ja… - jąkałem się.

Patrzyła i uśmiechała się.

-Dobrze, dobrze…  

Złapałem haust powietrza. Ciągle przykuwała mnie wzrokiem.

-Chcę tylko…

-Tak? - spytałem w oczekiwaniu.

-… twojego fiutka, - dokończyła.

Opierałem się.

-Nie!

-Dlaczego?

-Nie.

Ciągle atakowała.

-Tak. Właśnie, że tak.