Filipinka.

23. Jej pizda.

Obserwowałem, jak szeroko rozstawionymi palcami porusza tak, jakby chciała wyciągnąć coś ze swojej szparki.

-Patrz na mnie!

-Patrzę.

Jej twarz wykrzywiła w grymasie rozkoszy, a powieki mocno się zacisnęły.

-Lecę, och w kosmos! - westchnęła.

-Lecę z tobą! - odpowiedziałem.

Nagle przerwała.

-Widzisz, widzisz to?!

-Mmmmmm… - mruknąłem.

Uniosłem się i nieco oddaliłem.

-Co ty ze mną robisz?! - powiedziała z wyrzutem.

-Nie mam pojęcia, - powiedziałem bezradnie.  

Ułożyła się na plecach z głową podpartą o ścianę.

-Czy ty wiesz, jak na mnie działasz… chłopczyku?!

-Uf! Nie mam pojęcia.

Ugięte w kolanach, nogi uniosła tak wysoko, że oparły się o jej brzuch.

-Zgroza! - zaskrzeczała.

-Uhu, zgroza, - odpowiedziałem.

Opasując uda skierowała dłonie do swojej jaskini.

-Ale fajnie, co?! - spytała z zacięciem.

-He, he… jeszcze jak! - śmiałem się pod nosem.

Położyła palce na jej brzegach i pociągnęła na boki.

-Podoba ci się… co?! - spytała prowokacyjnie.

-Noooo!

Jej pizda rozwarła się na kształt łezki.

-Ty też jesteś nieźle zboczony, co?!

-Jestem.

 Była bardzo mokra.

-Uwielbiam być przez ciebie sprowadzany do grzechu.

Bardzo chciałem pochylić się i zawisnąć nad nią nosem.

-Zepsuj mnie… całkiem… do reszty, - prosiłem.

Opadłem w jej stronę i podparłem na łokciach.

-Chcę zachowywać się jak dzikus, - jęknąłem.

-Naprawdę?!

Tak?  Zepsuj mnie do reszty!

Jej cipeczka rozchyliła się jeszcze szerzej, ukazując swoje delikatne serduszko. Zachłysnąłem się.  Spojrzałem na jej twarz, zacisnęła zęby z sykiem wypuszczając powietrze.

-Iiiiiii… teraz! - usłyszałem jej napięty głos.

Nie bardzo wiedziałem, o co chodzi.

-Eee… że co?

-Nurkuj! - nakazała.

-No… ja… - odpowiedziałem niepewnie.

-No mały, nurkuj we mnie! - zachęciła jeszcze raz.

Wiedziałem, że muszę to zrobić.

-Uuuuuf… tak, tak… - Westchnąłem z ociąganiem.

-Śmiało nie krępuj się! - prowokowała.

-Oooooch! - jeszcze raz wyrzuciłem z siebie.

Teraz to ona nie wiedziała, o co chodzi.

-No, co?!

-Jaka wspaniała pizda! - Jęknąłem z zachwytem.

Uniosłem się wyżej i jeszcze raz trochę odsunąłem. Spokojnie patrzyła w drugi koniec pokoju, jakby dając mi czas, bym mógł nacieszyć oczy jej skarbem i zrobić to, o co prosiła, a ja chłonąłem całymi płucami jej aromatyczne wysiewy.

-Och, och… - wzdychała pełna podniecenia.

-Masz prawdziwy skarb, - odezwałem się w końcu tonem konesera.

W końcu złączyła uda i splotła ramiona pod kolanami.

-Moja cipeczka ciebie potrzebuje, - zachęcała do bardziej intensywnych pieszczot.

-Wiem, - odezwałem się cicho.

-No… nie daj się prosić.

-Dobrze, ale…

-No chodź, chodź do mnie!

Jej słodka pipka, niczym oślizgły małż, zamknęła się ponownie. Cudownie wystawała spomiędzy jej pośladków. Podobna była do bułeczki z gęstym budyniem. Na górze częściowo pokryta czarną czupryną zarostu, na dole natomiast, odchodziła od niej ciemniejsza pręga, która sięgała aż do kakaowego oczka.

-Chwileczkę. Już.

Byłem w jej całkowitej mocy. Nie mogłem przestać zachwycać się tym aromatem. Jej pełne, ciemno karminowe usta, były zamknięte. Patrzyła na mnie przez wąskie szparki powiek. Jej nozdrza poruszały się w rytm ciężkiego oddechu.

-Zwariuję przez ciebie chłoptasiu, - wyrzucała z siebie drżąc.  

-Spokojnie, może nie, - starałem się rozładować atmosferę.

Usadowiłem się na wprost jej krocza i, tak jak poprzednio, opadłem twarzą na prześcieradło. Teraz chwyciła każdą nogę osobno i szerzej, niż poprzednio, się rozkraczyła. Jej pizda zareagowała mocnym wypiętrzeniem i rozchyleniem swoich podwoi.

-No, tego nie możesz przepuścić.

Wokół krawędzi zebrał się już biały śluz. Wyglądała jak lukrowane ciastko. Och, jak ona pachniała.

-Tylko na nią popatrz. Patrz na nią. Patrz!

-Patrzę, patrzę…