Relacje koleżeńskie.

8. Wrażliwy punkt.

Zdaje się że trafiłem w jej wrażliwy punkt ( dosłownie i w przenośni), bo w tym momencie wybuchła szczerym, radosnym, wręcz pieszczotliwym śmiechem.

-Oooo taaaak… chciałbyś! - zawołała jak małe dziecko.

Nim zdążyłem zorientować się, w czym rzecz, była już za na dworze, przed portiernią. Chciałem o coś zapytać, ale ona znów się odezwała.

-Owszem, mam takie miejsce.

-Tak?!

-Mam, ale tylko jedno.

Teraz ja się roześmiałem.

-He, he… a jednak.

Przestępowała nogi na nogę, tak jakby rzeczywiście miała łaskotki.

-Tam nie dam się nikomu dotknąć.

Wyszedłem za nią. Odsunęła się jeszcze dalej.

-Nikomu? - spytałem z niedowierzaniem.

-Nikomu, - powtórzyła.

-Nie wierzę, niemożliwe.

-Tak, tak…

-Hm… ciekawe dlaczego?

-Bo… - zaczęła i nie skończyła.

Stała kilka metrów dalej i uśmiechała się. Był to gorący, pełen prowokacji, uśmiech.  Patrzyła na mnie tak, jakby chciała, abym jak najszybciej się dowiedział, a jednocześnie nie chciała sama zdradzić tajemnicy.

-Powiedz.

Wahała się, albo udawała, że się waha. Wreszcie otworzyła usta.

-... bo wariuję, - powiedziała niepewnie.

Teraz to ona obudziła moją wyobraźnię.

-No proszę, proszę…  cóż to za miejsce?

-Ha, ha, ha… tego ci nie powiem.

-Nooo powiedz! - przekomarzałem się.

Kiedy się śmiała, w jej policzkach pojawiały się dołeczki. Jeszcze bardziej chciałem się z nią drażnić.

-A, nie ma mowy!

-No, ale dlaczego?

Spojrzała na mnie spod opuszczonych powiek. Miałem ochotę wziąć ją w swoje ramiona i samodzielnie poszukać tego sekretnego miejsca.

-Bo, nikt o tym nie wie, - odezwała się.

-Poważnie? Nawet mąż?! - udawałem, że się dziwię.

-O, on akurat wie.

W tym momencie czułem się tak, jakbym już uprawiał z nią seks.

-No i co, dotyka cię tam?

-Aha… czasami.

-Hm… jak to, czasami?

Zbliżyłem się. Nie uciekała. Zwróciłem uwagę na to, że bardzo szybko oddycha.

-Jak mu pozwolę, - odezwała się.

Zaintrygowała mnie bardzo. Chciałem kontynuować ten temat. Nie zdawałem sobie jednak sprawy, o jakie rzeczywiście, miejsce jej chodziło.

-Wiesz… - zacząłem, - ... ja, bardzo boję się, jeśli ktoś mnie łaskocze w stopy. Niesamowicie się boję. Po prostu, wtedy nie mogę powstrzymać się od śmiechu.

Pokręciła głową. W jej oczach były ogniki.

-Nie, nie… jak mnie ktoś tam dotyka, to ja się nie śmieję.

Zaczynało być coraz ciekawie.

-O, a co robisz?!

Na chwilę wstrzymała oddech.

-Nie... ja po prostu...

-No powiedz wreszcie, co to za miejsce!

Kiedy to mówiłem, byłem już obok niej. Pobudzona do maksimum, wyjęła papierosa. Przypaliła. Byłem bardzo ciekawy. Nie mogłem się doczekać.

-No powiedz.

Wreszcie po dłuższej chwili namysłu rzekła:

-To pępuszek.

-Co?! Och nie! - wydobyło się z moich ust.

Poczułem, że w mojej głowie eksplodują różnokolorowe fajerwerki, gra muzyka i unoszę się w chmurach. Po prostu, jakby ktoś wyrzucił we mnie wiadro dynamitu i podpalił. Nie wierzyłem, że to usłyszałem. Niesamowita dziewczyna, niesamowity zbieg okoliczności.

-Wiesz…  chyba znalazłem w tobie bratnią duszę, - jęknąłem.

-Co? - spojrzała na mnie zaskoczona.

-A nie… nic, nic… Powiedz mi, co się dzieje, kiedy tam ktoś cię dotyka?

-Ha! O nie, nie… tam mogę dotykać się tylko sama.

-Sama, samiutka?! I co, podniecasz się?

Znów zatrzymała powietrze. Uśmiechała się. Pokręciła głową.

-Nie powiem ci.

Stałem się natarczywy jak paparazzi.

-Podnieca cię to?

Jej policzki stawały się coraz bardziej różowe. Pokiwała głową. Spytałem wprost:

-Szybko dochodzisz w ten sposób do orgazmu?

Jeszcze raz pokiwała głową, a po chwili się odezwała:

-Ja, po prostu…

-Co?

-Wariuję…