Projekt: "Przyszłość".

241. Przyłączyć się do zabawy.

Było między nimi jakieś ciche porozumienie. Ona wiedziała, czego chce i on także. Zamierzali to zrealizować, nie patrząc na moją obecność. Jakie miałem wyjście? Wycofać  się? Zostawić ich samych, a później tylko domyślać się, co tu zaszło i zazdrościć, że mnie przy tym nie było? Czy też może przyłączyć się do zabawy? 

Teraz patrzyła na mnie prosto, odważnie, pewnie, zaczepnie i nawet bojowo. W  jej spojrzeniu nie było kompromisów, ustępstw, jakiegokolwiek wahań. To było tak rozbrajająco szczere. Siedziała tak pod tą szafką, trzymając dłonie na kolanach, z delikatnie rozsuniętymi udami, a my obydwaj gapiliśmy się na nią. Wpatrywaliśmy się w jej cipkę, w te jej wystające, napęczniałe płatki. Nie wiem, co on sobie myślał, ale ja już chciałem wpakować tam swojego twardego, żylastego fiuta. 

-Marzenka, co ty robisz? Przestań, -  kiwnąłem do niej głową.

-Co? No, co? 

-No… jak to, co? No weź…  

-Co? 

-Weź no… weź się… no, jakoś zakryj… Wiesz, o co mi chodzi... 

-Ale… po co? 

-No, jak to, po co? Przecież… - wskazałem na naszego towarzysza, który wcale nie zamierzał opuścić naszego pokoju. 

Tym bardziej że zapowiadało się na coś więcej. 

***

Kiedy klęczała u jego stóp, nie wierzyłem, że to dzieje się naprawdę. Miałem wrażenie, że to jakaś fikcja, film albo sen. Sen, w którym się znalazłem. Nim zdążyłem się zorientować, myślę, że on także, w czym rzecz, ona już klęczała przed nim i bardzo sprawnymi ruchami swoich drobnych rączek, zajmowała się jego rozporkiem. 

Nie mam pojęcia, jak ona to zrobiła. Mistrzostwo świata. W ogóle na niego nie patrzyła, to znaczy nie patrzyła tam, gdzie pracowały jej paluszki. Przez cały czas z uśmiechem jakby przekorny i zabawy, wpatrywała się w jego twarz. 

Już po chwili, dosłownie po krótkiej chwili jego rozporek był rozpięty, a to było w środku, znalazło się na wierzchu. Facet nie miał nic do ukrycia i nie zmierzał się tym przejmować. Zabawa zaczynała się na nowo. 

Trzymała kutasa w swoich rączkach bardzo blisko piersi i po chwili powoli wykonała ruch do dołu, pozbawiając go napletka, odkrywając wielki lśniący łeb. 

-Och, - westchnął, szczerząc do niej zęby. 

“Zbok, jeden pierdolony”, - myślałem. 

Drżałem. Stanąłem obok i patrzyłem. Ja również patrzyłem, ja również byłem bardzo podniecony, podniecony na maksa. To było nienormalne. 

Było między nimi jakieś ciche porozumienie. Ona wiedziała, czego chce i on także. Zamierzali to zrealizować, nie patrząc na moją obecność. Jakie miałem wyjście? Wycofać  się? Zostawić ich samych, a później tylko domyślać się, co tu zaszło i zazdrościć, że mnie przy tym nie było? Czy też może przyłączyć się do zabawy? Ale jak? Przecież nigdy… Ja nigdy nie brałem udziału w czymś takim. W żadnym trójkącie… w niczym takim… Och! Byłem coraz bardziej podniecony. 

Chwycił ją za cycki i zaczął namiętnie ugniatać, a ona coraz szybciej poruszała swoją rączką do góry i do dołu. Chciałem być na jego miejscu, ale z drugiej strony jeszcze bardziej podniecało mnie samo patrzenie na to, co się dzieje. Dlaczego to robiła? Miała dopiero czternaście lat, a zachowywała się jak stara kurwa. 

“Zboczona cipa! Przecież on ją wydupczy jak się patrzy?! Czy o to jej chodzi?!” - nie mogłem poradzić siebie z własnymi myślami. 

Mimo to chciałem, by działo się to dalej. Nie chciałem im przerywać. Byłem coraz bardziej zbulwersowany, a jednocześnie tak niesamowicie podniecony. W tym momencie nie potrafiłem ocenić, czy była to reakcja mnie samego, mojego starszego ja, czy też tego młodszego. Prawdopodobnie obydwaj byliśmy równie poruszeni, choć być może każdy na własny sposób.