Zapach rozkoszy

62. Głębiej, mocniej, szybciej

Jak zahipnotyzowana podchodziła powoli, kroki miękkie i chwiejne, jakby podłoga pod stopami falowała w rytmie jej własnego oddechu. Biodra kołysały się mimowolnie, szerokie, obfite, rysujące w półmroku łagodne, kuszące łuki. Każde przesunięcie nogi wysyłało drobne fale przez uda, przez cipkę wciąż nabrzmiałą i mokrą, przez brzuch, aż do piersi, które unosiły się i opadały w przyspieszonym, nierównym tempie.

Bezwiednie upuściła ręcznik. Materiał opadł na podłogę z cichym, niemal wstydliwym szelestem, odsłaniając wszystko naraz: skórę wciąż gorącą i lśniącą po kąpieli, srebrzyste strużki wody sunące leniwie po obfitych piersiach, po miękkim brzuchu, po wewnętrznej stronie ud, gdzie wilgoć kąpielowa mieszała się z jej własną, gęstszą, cieplejszą potrzebą. Krople spadały na deski z drobnymi plaśnięciami, a zapach wanilii i jej podniecenia gęstniał w powietrzu, tworząc niewidzialną mgłę, przez którą trudno było oddychać.

Usiadła na nim okrakiem – powoli, ostrożnie, jakby bała się, że najlżejszy ruch rozproszy ten sen, który właśnie stał się ciałem. Kolana oparła po obu stronach jego bioder, dłonie drżały, gdy dotknęła jego torsu. Poczuła pod palcami ciepło oliwkowej skóry, twardość mięśni, delikatny połysk potu. A potem – główka jego grubego, twardego członka, gorąca jak rozżarzony metal, gładka i śliska od własnej wilgoci, dotknęła jej warg sromowych. Rozchyliła je delikatnie, rozciągnęła, weszła centymetr po centymetrze, wypełniając ją boleśnie i jednocześnie idealnie. Ścianki pochwy zacisnęły się wokół niego instynktownie, próbując jednocześnie przyjąć i odepchnąć tę inwazję, która była dokładnie tym, czego pragnęła od lat.

Daniela westchnęła głęboko – westchnienie przeszło w cichy, przeciągły jęk, który zdawał się wydobywać z samego dna jej duszy. Ciało wygięło się w łuk, głowa opadła do tyłu, mokre włosy przykleiły się do pleców. Myślała: „Boże… to jest zbyt dużo… a jednocześnie za mało… chcę wszystkiego naraz… wszystkiego, czego nigdy nie miałam… chcę, żeby mnie rozerwał, wypełnił, zniszczył i złożył na nowo”. Myśli rozpływały się w gorączce, słowa traciły kształt, zostawał tylko puls – w pizdeczce, w sutkach, w skroniach, w opuszkach palców wbitych w jego skórę.

Biodra zaczęły falować – najpierw powolnie, ostrożnie, jakby testowała granice własnego ciała i jego wytrzymałości. Potem coraz śmielej, głębiej, zataczając pełne, leniwe kręgi. Każdy ruch w dół wbijał go w nią do samego końca, aż twardą głowica uderzała w najgłębsze miejsce, wywołując ostry, słodki ból pomieszany z rozkoszą. Każdy ruch w górę wysuwał go prawie całkowicie, pozostawiając tylko napiętą, pulsującą pustkę, którą natychmiast chciała wypełnić na nowo. Cipka zaciskała się wokół niego rytmicznie, śliska, gorąca, wydająca ciche, mokre odgłosy przy każdym uniesieniu bioder.

Piersi podskakiwały ciężko – duże, miękkie, lekko opadające, sutki ciemnoróżowe, napięte do granic, ocierały się o powietrze przy każdym ruchu, wysyłając iskry wzdłuż nerwów. Skóra na nich lśniła od potu i resztek wody, sutki sterczały twardo, jakby błagały o dotyk, o uścisk, o zęby.

Ręce oparła na jego torsie – palce rozłożone szeroko, paznokcie wbijały się w oliwkową skórę, zostawiając czerwone półksiężyce i długie, cienkie linie. Czuła pod opuszkami bicie jego serca – szybkie, mocne, zsynchronizowane z jej własnym. On trzymał ją za biodra – palce wbijające się w miękką tkankę, niemal brutalnie, a jednocześnie z precyzją kochanka, który wie dokładnie, jak daleko może pójść. Prowadził rytm: głęboko, powoli, pozwalając jej poczuć każdy centymetr, potem szybciej, mocniej, uderzając w nią od dołu z taką siłą, że jej ciało drżało, piersi falowały gwałtownie, a z gardła wydobywały się coraz głośniejsze, coraz mniej kontrolowane dźwięki.

Grzmot przetoczył się tuż nad dachem, szyby zadrżały.

W tym momencie nie wiedziała już, czy to burza na zewnątrz, czy ta, która właśnie rozrywała ją od środka. Ciało poruszało się samo, biodra opadały i unosiły się w coraz szybszym tempie, cipka zaciskała się wokół niego jak gorąca pięść, wilgoć spływała po jego jądrach, po pościeli, po jej udach. Zapach seksu – słony, słodki, zwierzęcy – wypełnił całą sypialnię, mieszał się z wanilią, z piżmem jego skóry, z jej własną rozpaczą i euforią.

Alex patrzył na nią spod półprzymkniętych powiek, zielono-złote oczy lśniły w półmroku jak dwa małe płomienie.

Nie mówił nic.

Tylko prowadził ją dalej – głębiej, mocniej, szybciej – jakby chciał zobaczyć, w którym momencie całkowicie się rozpadnie.

A ona już czuła, że ten moment nadchodzi.